Dym - prezentuje Monika

"Dym" 1995 - reżyseria Paul Auster, Wayne Wang scenariusz Paul Auster
Obsada główna: Harvey Keitel i William Hurt

Pytanie lekko zadane w filmie - gdzie sens życia - twórcy nie męczą głębią egzystencjalną i nie poganiają przy szukaniu ewentualnej odpowiedzi:

Właściciel niewielkiego sklepu tytoniowego na nowojorskim Brooklynie codziennie o 8 rano fotografuje swój sklep. Jego stały klient, znany pisarz, nie pojmuje sensu tej artystycznrj pasji. Nie rozumie, że choc tkwi w miejscu, wszystko wokół się zmienia. To historia kilku mężczyzn w fazie kryzysu wyrażona postulatem spowolnionego rytmu życia.

zapraszam Monika

Obywatel Kane - prezentuje Romek

Film uznawany za największe arcydzieło w historii kina. Charles Foster Kane, magnat prasowy i potężny milioner, umiera w wieku 76 lat. Przed śmiercią wypowiada jedno tajemnicze słowo "różyczka". Pewien dziennikarz postanawia dowiedzieć się, co ono znaczyło. Spotyka się z osobami, które znały milionera. Z ich wypowiedzi tworzy obraz człowieka inteligentnego, ale także tajemniczego i skomplikowanego*.

"Obywatel Kane" został stworzony w 1941 roku przez 25 letniego reżysera Orsona Wellesa, w tym czasie dobrze już znanego ze swoich dokonań teatralnych i radiowych, (w tym słynnego słuchowiska "Wojna Światów"). Był to jego debiut filmowy. Wielu znawców kina twierdzi, że mimo swojego geniuszu nigdy już nie osiągnął poziomu który zaprezentował w "Obywatelu..." Obraz nie został dobrze przyjęty ani przez publiczność, ani ówczesnych krytyków. Dzisiaj powiedzielibyśmy, że wyprzedził swoje czasy, a może pokazywał zjawisko, które do tej pory bardzo niechętnie ukazywane jest przez twórców tzw. mainstreamu. Postawa Kane'a jest sprzeczna z "amerykańskim mitem", jest człowiekiem, który odziedziczył fortunę, nie musiał niczego zaczynać od zera, co więcej niczego nie budował, on jak sam mówi "tylko kupował". Trudno zatem się dziwić, że przyzwyczajonym do wymachiwania flagą filmowcom amerykańskim postawa ta była nie w smak. Film został luźno oparty na biografii słynnego barona prasowego Williama Randolpha Hearsta, który dodatkowo przy pomocy swojego imperium medialnego przyczynił się do skutecznego odstraszenia publiczności. Legenda głosi, że Hearst zaproponował producentowi obrazu - firmie RKO odkupienie i zniszczenie wszystkich kopii filmu w zamian za pełen zwrot kosztów. Pozostaje tylko cieszyć się, że nigdy do tego nie doszło. Nie mniej jednak już nigdy żadna hollywoodzka wytwórnia nie pozwoliła przejąć Wellesowi pełnej kontroli artystycznej nad filmem. "Obywatel..." nie bez powodu stał się filmem niemal instruktażowym dla późniejszych twórców. Welles wprowadził zupełnie nieznany wcześniej sposób narracji rezygnując z liniowości fabuły na rzecz retrospekcji opisujących rozwój wewnętrzny postaci. Zastosowana technika filmowania, konstrukcji głębokich planów (duża głębia ostrości), mocne, ekspresyjne operowanie światłem i cieniem widoczne w świetnych zdjęciach Gregga Tolanda, oraz szeroko stosowany przez Wellesa tzw. montaż wewnątrzkadrowy (długie inscenizowane ujęcia z małą ilością cięć) zadecydowały o tym, że obraz stał się również przełomem w technice filmowej. Niepowtarzalny klimat, atmosfera tajemnicy, a przede wszystkim uniwersalna historia wsparta bezbłędną realizacją, decydują o tym, że "Obywatel Kane" pozostaje wciąż zaskakująco aktualny, mimo swoich sześćdziesięciu lat*.

* - źródło filmweb.pl (wakacyjne lenistwo - w ramach wyjątku opis nie napisany samodzielnie )

W góre Yangcy - prezentuje Marek

Reżyser zabiera nas w podróż po Jangcy, jednej z najdłuższych rzek świata, którą pragnęli ujarzmić wszyscy chińscy przywódcy, z Mao Zedongiem na czele. Wybudowana przed dwoma laty Wielka Tama Trzech Przełomów miała przynieść spełnienie tych odwiecznych marzeń i stać się największą dumą narodową, symbolem rosnącej potęgi kraju. Dziś okazuje się jednak, że jej powstanie było nie tylko bardzo kosztowne, lecz także tragiczne w skutkach. Doprowadziło między innymi do tego, że fale rzeki zaczęły zatapiać okoliczne wioski i miasta, przez co mieszkańcy zmuszeni są przenosić się w inne rejony kraju. Podobny los spotkał dwie rodziny głównych bohaterów, których poznajemy w filmie. Szesnastoletnia Yu Shui pochodzi z biednego, wiejskiego domu i idzie do pracy, ponieważ nie stać jej na zdobywanie edukacji. Dziewiętnastoletni Chen Bo Yu pochodzi z klasy średniej, z większego miasta i ma przed sobą szersze możliwości niż Yu Shui. Bohaterowie pracują na statku rejsowym dla zachodnich turystów, pragnących zobaczyć słynną Długą Rzekę. Miejsce pracy jest jedyną rzeczą, która łączy młodych. Dziewczyna tęskni za rodziną i nie umie odnaleźć się w nowej sytuacji, chłopak zaś czuje się bardzo pewnie i jest otwarty na wszystko, co go spotyka. Skontrastowane portrety głównych postaci są znakami sprzeczności, jakich pełne są współczesne Chiny. Z jednej strony obecna jest tu tęsknota za tradycją, z drugiej – pragnienie zmian. Znamiennym symbolem kontrastów jest też sama rzeka, nad którą stoją nie tylko niszczone przez wodę wioski, lecz także nowoczesne miasta, takie jak rozświetlony neonami Szanghaj.
Atmosfera filmu i poetyckie zdjęcia przywodzą na myśl kino tajwańskiego reżysera Hou Hsiao- Hsiena oraz dokonania chińskich twórców z nurtu Szóstej Generacji (Zhang Ke Jia, Wang Xiaoshuai). Obraz jest też nawiązaniem do dzieła Wernera Herzoga, Aguirre, gniew Boży. Realizacja dokumentu, podobnie jak filmu niemieckiego twórcy, stawiała przed reżyserem wiele trudnych wyzwań. Praca nad W górę Jangcy trwała aż trzy lata, co z kolei umożliwiło Changowi przeprowadzenie wnikliwej obserwacji bohaterów i wierne śledzenie rozwoju wydarzeń*.

* - źródło filmweb.pl (wakacyjne lenistwo - w ramach wyjątku opis nie napisany samodzielnie )

Propozycje filmowe

Magazyn "Time" przygotował listę 100 najlepszych filmów wszech czasów.


W związku ze wznowieniem działania pDKF lista nadal jest aktualna, oczywiście wchodzą w do stawki także inne filmy, filmiki i filmidła :) 

Krytycy magazynu "Time", Richard Schickel i Richard Corliss, zaproponowali czytelnikom gazety zestawienie ich zdaniem najlepszych filmów wszech czasów. Na liście znalazły się takie klasyki jak Lawrence z Arabii, Casablanca i Obywatel Kane.

Oto pełna lista najlepszych filmów wszech czasów w kolejności chronologicznej:

"Porozmawiaj z nią" (2002)
"Władca Pierścieni" (2001-2003)
"Kandahar" (2001)
"Ulysses' Gaze" (1995)
"Chungking Express" (1994)
"Pijany mistrz II" (1994)
"Pulp Fiction" (1994)
"Żegnaj moja konkubino" (1993)
"Lista Schindlera" (1993)
"Léolo" (1992)
"Bez przebaczenia" (1992)
"Chłopcy z ferajny" (1990)
"Ścieżka strachu" (1990)
"Dekalog" (1989)
"Nayakan" (1987)
"Niebo nad Berlinem" (1987)
"Mucha" (1986)
"Śpiewający detektyw" (1986)
"Brazil" (1985)
"Purpurowa Róża z Kairu" (1985)
"Blade Runner" (1982)
"E.T." (1982)
"Berlin Alexanderplatz" (1980)
"Wujaszek z Ameryki" (1980)
"Wściekły byk" (1980)
"Gwiezdne wojny" (1977)
"Taksówkarz" (1976)
"Barry Lyndon" (1975)
"Chinatown" (1974)
"Noc amerykańska" (1973)
"Ojciec chrzestny cz. I i II" (1972, 1974)
"Aguirre: Gniew Boży" (1972)
"Dyskretny urok burżuazji" (1972)
"A Touch of Zen" (1971)
"Dawno temu na Dzikim Zachodzie" (1968)
"Bonnie i Clyde" (1967)
"Mouchette" (1967)
"Pociągi pod specjalnym nadzorem" (1966)
"Dobry, zły i brzydki" (1966)
"Persona" (1966)
"Amatorski gang" (1964)
"Dr Strangelove, czyli jak pokochałem bombę atomową" (1964)
"Noc po ciężkim dniu" (1964)
"Szarada" (1963)
"8 1/2" (1963)
"Lawrence z Arabii" (1962)
"Przeżyliśmy wojnę" (1962)
"Straż przyboczna" (1961)
"Psychoza" (1960)
"400 batów" (1959)
"Pół żartem, pół serio" (1959)
"Pyaasa" (1957)
"Słodki zapach sukcesu" (1957)
"Inwazja porywaczy ciał" (1956)
"Poszukiwacze" (1956)
Trylogia "Świat Apu" (1955, 1956, 1959)
"Uśmiech nocy" (1955)
"Na nabrzeżach" (1954)
"Tokyo Story" (1953)
"Opowieści księżycowe" (1953)
"Piętno śmierci" (1952)
"Deszczowa piosenka" (1952)
"Umberto D" (1952)
"Tramwaj zwany pożądaniem" (1951)
"Pustka" (1950)
"Szlachectwo zobowiązuje" (1949)
"Biały żar" (1949)
"Out of the Past" (1947)
"To wspaniałe życie" (1946)
"Osławiona" (1946)
"Children of Paradise" (1945)
"Detour" (1945)
"Podwójne ubezpieczenie" (1944)
"Spotkajmy się w St. Louis" (1944)
"Casablanca" (1942)
"Obywatel Kane" (1941)
"The Lady Eve" (1941)
"Dziewczyna Piętaszek" (1940)
"Pinocchio" (1940)
"Sklep na rogu" (1940)
"Ninoczka" (1939)
"Olympia, cz. 1 i 2" (1938)
"Naga prawda" (1937)
"Camille" (1936)
"Zbrodnia pana Lange" (1936)
"Dodsworth" (1936)
"Lekkoduch" (1936)
"Narzeczona Frankensteina" (1935)
"It's A Gift" (1934)
"Baby Face" (1933)
"King Kong" (1933)
"Światła wielkiego miasta" (1931)
"Człowiek z kamerą" (1929)
"Tłum" (1928)
"Ostatni rozkaz" (1928)
"Metropolis" (1927)
"Wschód słońca" (1927)
"Sherlock, Jr." (1924)

Swoje propozycje dodawajcie w komentarzach, oczekujemy gorącej dyskusji co do wyboru filmu.

Babel - prezentuje Beata

Babel.

Przypadek w życiu człowieka? Od braku porozumienia między ludźmi, czyli tego, co wydarzyło się w Babilonie. Czy od uświadomienia sobie, iż łączą nas z innymi ludźmi niewidzialne nici, o których istnieniu nie mamy pojęcia.

W filmie nie ma prostej odpowiedzi, ale to co jest prowokuje do poszukiwań co jest naprawdę ważne.

Alejandro Gonzalez Inarritu, reżyser filmu przedstawił cztery odrębne od siebie zakątki świata i cztery różne historie, jednak łączą je dwa elementy – broń i słowa lub raczej to co nimi wyrażamy. Istotą filmu staje się słowo-sfera życia, czasem jego brak. Dziwne, że puste ujęcia między historiami, nadają filmowi sens. Są chwilą do zastanowienia się, konfrontacji z inną kulturą, ale też z własną świadomością. Mamy czas by przemyśleć o co w filmie naprawdę chodzi. Czy problemem jest język jakim się ludzie porozumiewali, biblijna wieża Babel wyciągnięta z Księgi Rodzajów i umieszczona w realiach czasów współczesnych. Czy jest to brak komunikacji pomiędzy nami.
Cztery rodziny a w nich brak zrozumienia, brak wspólnego życia. Każdy żyje własnym życiem i nie obchodzi go nic poza sobą, a wtedy niestety nieuniknione są tego katastroficzne konsekwencje.

Broń niszczy życie, tak jak brak zrozumienia, czasu i uwagi dla drugiej osoby. Myślisz, że panujesz nad swoim życiem, a nagle ktoś uświadamia ci, że nie dość że nie masz nic to jeszcze pokazuje, że jesteś nikim. Film jest inteligentną, czasami trudną do zaakceptowania próbą pokazania błędów, jakie w czasie pogoni za sukcesem i pieniądzem są najczęściej spotykane.

zapraszam na pokaz Beata.

---------------------------------------------------------------
Babel:
reżyseria: Alejandro Gonzalez Inarritu; scenariusz: Guillermo Arriaga, Alejandro Gonzalez Inarritu;kraj prd.: Francja, Meksyk, USA; rok prd.: 2006; obsada: Brad Pitt, Cate Blanchett, Gael García Bernal; nagrody: 6 nom. /1 Oskary, 3 (Cannes Film Festival); o filmie: imdb.com , filmweb.pl
---------------------------------------------------------------